World Land Trust: Profil Lasu Atlantyckiego

Partnerstwo Flexiteek i World Land Trust jest dobrze udokumentowane. Od 2020 roku Flexiteek sfinansował posadzenie i pielęgnację ponad 33000 drzew w ramach programu WLT Plant a Tree. Ta seria blogów zbada, gdzie te drzewa są sadzone i dlaczego te obszary są tak ważne dla ochrony. W tej aktualizacji chcielibyśmy podkreślić ciężką pracę wykonaną w lokalizacji Atlantic Forest.

PRZEGLĄD

Las Atlantycki to południowoamerykański las obejmujący brazylijskie wybrzeże Atlantyku i rozciągający się do Argentyny i Paragwaju. Jego powierzchnia wynosi 200 205 km². To prawie taki sam obszar lądowy jak Norwegia! Las i otaczające go obszary są domem dla 70% całkowitej populacji Brazylii, a także wielu zagrożonych gatunków zwierząt i drzew, z których wiele jest endemicznych, co oznacza, że żyją tylko w tym lesie. Las Atlantycki, często określany jako "gorący punkt różnorodności biologicznej", wspiera zdrowe środowisko, ludzi i gospodarkę. Ten rozległy obszar jest tak ważny dla wszystkich dużych i małych stworzeń, dlatego stał się pierwszą lokalizacją wybraną do programu sadzenia drzew World Land Trust.

ZAGROŻENIA

Las Atlantycki jest często uważany za jeden z najbardziej zagrożonych regionów leśnych na świecie, po stuleciach zniszczeń pozostało tylko 7% pierwotnego lasu. Mimo że został uznany za obszar chroniony, całe pastwiska są nadal wycinane w celu nielegalnego wyrębu, wypasu bydła, urbanizacji, uprzemysłowienia i kłusownictwa, co ma dodatkowe negatywne konsekwencje; na przykład wypas bydła wpływa na jakość wody i powoduje erozję gleby, co utrudnia drzewom wzrost i rozwój.

ORGANIZACJE I WSPARCIE

Wylesianie i degradacja lasów może mieć katastrofalne skutki dla środowiska i dzikiej przyrody. Od 2006 roku World Land Trust (WLT) współpracuje z lokalnymi brazylijskimi partnerami, Reserva Ecológica de Guapiacu (REGUA), w celu ponownego zalesienia kluczowych obszarów utraconego lasu. W tym czasie posadzono ponad 634 000 drzew ze 180 rodzimych gatunków. Drzewa te pomogły ponownie połączyć pofragmentowane obszary leśne. Osiąga się to poprzez monitorowanie sadzonek w środowisku szkółkarskim, dopóki nie będą wystarczająco silne, aby można je było sadzić na obszarach leśnych, gdzie ich postęp jest wspierany przez dziesięć lat, aby zapewnić długoterminowy sukces. W latach 2021-2024 WLT planowało posadzić 66 680 drzew, co stanowi 99 uzupełnionych akrów. Ten zwiększony areał pozwala na łączenie się szerszego zakresu dzikich zwierząt, zmniejszając konkurencję o zasoby i partnerów, przenoszenie chorób i różnorodność genetyczną, co przekłada się na większe szanse na przetrwanie gatunków.

W 2015 roku ONZ wymieniła 17 celów na rzecz zrównoważonej przyszłości. Ten projekt wspiera poniższe cele.

WSPÓLNOTA

Jedną z wielu korzyści płynących z partnerstwa z REGUA jest nawiązanie kontaktu z lokalnymi mieszkańcami i lepsze zrozumienie ich interesów. Doprowadziło to do powstania programów edukacji i zatrudnienia. Lokalni mieszkańcy są zatrudniani, aby przyłączyć się do wysiłków związanych z ponownym zalesianiem i dzielić obowiązki zarządzania z REGUA poprzez zarządzanie ziemią i jej zasobami. Dodatkowo, ludziom oferuje się szkolenia w zakresie wszystkich technicznych aspektów pracy. Dzieciom w wieku szkolnym oferowane są wycieczki w celu zrozumienia bieżących działań ochronnych i rodzimej przyrody. REGUA wykorzystuje ekoturystykę jako źródło dochodu, jednocześnie zyskując wsparcie i szerząc świadomość na temat ochrony przyrody i środowiska.

DZIKA PRZYRODA

Drzewa nie tylko przynoszą korzyści lokalnym wioskom, ale także wspierają przetrwanie lokalnej fauny i flory. Przy tak szerokiej gamie zwierząt w Lesie Atlantyckim, ochrona ich domu jest koniecznością. W Atlantyku występuje 479 różnych gatunków ptaków, 73 gatunki płazów, 37 gatunków gadów i wiele rzadkich ssaków. Na przykład, występuje tu zagrożona małpa włochata południowa, zagrożony wyginięciem orzeł Chaco, zagrożony wyginięciem papugoryba złotogoniasta i brazylijski żółw wężoszyi. W 2017 r. REGUA reintrodukowała zagrożonego wyginięciem tapira nizinnego do Lasu Atlantyckiego, po tym jak wyginął on lokalnie na przestrzeni 100 lat.