Praktische booteigenaar - Hoe Flexiteek-dekdelen te monteren: Swan 43 eigenaar legt uit hoe hij het heeft gedaan.

Ga voor het volledige artikel naar Flexiteek-dekbedekking leggen: eigenaar van een Swan 43 legt uit hoe hij het heeft gedaan (pbo.co.uk)

Giles Fraser neemt de uitdagende maar lonende taak op zich om het teak van zijn Swan 43 ketch Elisabeth te vervangen door Flexiteek synthetische dekken...

Toen we Elisabeth, onze Nautor's Swan 43ft ketch, in 2006 kochten was ze al bijna 30 jaar oud. Toen we haar kochten was het dek net gerepareerd, geschuurd en geolied. Het leek geen probleem te zijn, want het zag er prachtig uit.

De rest van de boot was onberispelijk, we waren erg blij met haar en voelden dat dit de boot voor ons was. Elisabeth is een ruime familie cruiser met klassieke Swan lijnen en een comfortabele lay-out. Een haal om de bodem te bekijken, een perfecte testvaart rond een paar Kroatische eilanden en we vroegen ons af waar we konden tekenen.

Het dek op de Elisabeth is een kenmerk van de boot; 22m2 van het mooiste Birmese teak over de hele lengte van de boot. Als het dek goed onderhouden was, trok het de aandacht. Ik heb vele avonden doorgebracht met het bewonderen ervan na een dag van opruimen van het teak , bijwerken van het kitwerk, schuren en vervangen van schroeven en pluggen.

Helaas nam de tijd die besteed werd aan het bewonderen met de tijd af en nam de tijd die besteed werd aan het op handen en knieën proberen om niet in de plakkerige lijnen van het breeuwen te trappen met de tijd toe.

Het begin van het einde kwam toen we Elisabeth in 2011 van de Middellandse Zee naar het Verenigd Koninkrijk zeilden. We brachten een paar jaar door aan de zuidwestkust van het VK. Dit bleek een ramp te zijn voor het dek.

Het natte weer en de lagere temperaturen begonnen het dek aan te tasten, waardoor de inmiddels verouderde polysulfide-lijm zijn grip verloor en het breeuwen brak en verging. Ik begon terrein te verliezen tegen de elementen terwijl ik delen van het dek optilde en weer vastplakte.

Toen we na een paar jaar terugkeerden naar de Middellandse Zee was de schade al aangericht, veel plekken waren dun geworden en bleven loskomen. Het dek liep duidelijk op zijn laatste benen en dus was het tijd om na te denken over een goede oplossing van het probleem.

Ijsbreker

Teak zijn een eeuwige bron van discussie in de jachtwereld. Als je met een groep zeilers bent en het gesprek wordt wat trager, zeg dan dat je erover denkt om iets met je dek te doen en je zult het er de hele avond over hebben.

De meeste mensen, zelfs met nieuwe boten, hebben wel enige ervaring en zeker wel wat meningen over teak . Er is veel te weten over het onderhoud ervan.

Investeren in een nieuw dek verhoogt de waarde van de boot niet echt. Kopers verwachten op een boot een dek dat in goede staat van onderhoud verkeert. Als dat niet zo is, gaan ze door naar de volgende of bieden ze minder geld.

(Tuigage is hetzelfde. Als het meer dan 10 jaar oud is, wordt het een belemmering voor de verkoop van een jacht, maar als het nieuw is, kun je niet meer geld voor de boot verwachten).

Als een dek in slechte staat is, kunnen er vragen worden gesteld over de staat van het kernmateriaal van het dek. Als de schroefgaten van het dek lekken, kan de kern aangetast zijn door lekkend water, wat een nachtmerrie is om te repareren. Een nieuw dek maakt een boot echter veel gemakkelijker te verkopen, net als alles wat een boot er slimmer en netter laat uitzien en minder werk oplevert.

Dek opties

Ik realiseerde me al snel dat er verschillende opties waren om een dek te vervangen, variërend van de duurste oplossing om de boot naar een werf te brengen en het dek te vervangen door 15 mm gecertificeerd Birmees teak, tot de goedkoopste - helemaal geen teak en alleen het dek vervangen door antislipverf.

Na voorafgaand onderzoek hebben we een paar opties op een rijtje gezet. Bovenaan de lijst met 'echt teak' stond een Italiaanse werf aan de kust van Amalfi. Ik had op een makelaarssite een 46ft Swan gezien met een gloednieuw dek. Het was adembenemend.

De foto's zijn genomen voordat het schip uit de schuur kwam. Ze had hectares ongerept honingkleurig teak dat elke jachteigenaar zou doen huilen van verrukking telkens als ze ernaar keken. Het was echt een kunstwerk.

Ik nam via de makelaar contact op met de werf en kreeg een offerte. Helaas zou je ook tranen in je ogen krijgen van de offerte, omdat deze meer dan de helft van de waarde van de boot bedroeg!

Er waren veel werven in het Middellandse Zeegebied die een soortgelijke klus als deze zouden klaren en ik sprak met een aantal van hen, voornamelijk op Mallorca en het vasteland van Spanje.

Ik heb veel offertes en foto's van prachtige dekken bekeken. Zeker, als je een groot budget had, waren er genoeg werven bereid om eersteklas werk te leveren.

Echt teak had ook een aantal andere opties. Er was een team van mannen dat veel werk verrichtte in de jachthaven waar we overwinterden in Spanje. Hun techniek was om de teak op multiplex te plakken dat in panelen werd gezaagd die bij het dek pasten, en vervolgens de panelen op het dek te plakken.

Dit is een vrij gebruikelijke manier om het te doen, maar ik vond het niet echt een goed idee omdat het teak zelf vrij dun was. Het was ook niet veel goedkoper.

Een andere echte teak was om naar het oosten te gaan. Ik had een paar mensen ontmoet die zeer te spreken waren over de werven in Turkije en hun vermogen om goed uitziend werk te leveren. Ik heb dus wat rondgevraagd en kreeg al snel een aantal offertes, waarvan er één bijzonder aantrekkelijk leek, ondanks het feit dat de werf behoorlijk ver van Cartagena in Spanje lag.

Een van de problemen met het reizen naar het oosten is dat het het grootste deel van het zeilseizoen zou duren om daar te komen. Het werk zou pas in het volgende voorjaar beginnen, omdat je ongeveer drie maanden perfect weer nodig hebt om een teak ter grootte van het onze te verwijderen en te vervangen.

Prijs realiteit

Geen van deze opties was goedkoop. teak van hoge kwaliteit is erg schaars en erg duur. Ik heb geleerd dat er veel hout verloren gaat door afsnijdingen, bewerkingen en fouten in de planken.

Ik heb ook geleerd dat niet alle 'eerste kwaliteit Birmese teak' is zoals beschreven. De kwaliteit varieert enorm, zelfs tot het punt dat het helemaal geen teak is. Als er geen kwaliteitshout wordt gebruikt, kan het dek verrassend snel uit elkaar vallen.

Ik zag dat er een dekreparatie werd uitgevoerd op een jacht dat pas twee jaar daarvoor een volledig nieuw dek had gekregen. Er zaten knoesten in het hout die waren gebarsten. Er was water in de lijmlaag gekomen en dat moest op tijd worden gerepareerd.

Ik begon me zorgen te maken dat de goedkopere offertes misschien niet zo voordelig waren als ze op het eerste gezicht leken. Het is erg moeilijk om eerdere klussen te controleren als een werf 2.000 mijl verderop zit, en het meeste werk dat ze hadden gedaan, was op een willekeurige manier rond de Middellandse Zee varen.

Een werf stuurde ons trots foto's van een klus die ze aan het uitvoeren waren, maar helaas zagen we een aantal vernietigende fouten in wat ze ons lieten zien met ongelijke kitvoegen en sommige delen die niet symmetrisch waren. Daar zou je niet echt vertrouwen in hebben.

Een heel eenvoudige manier om het uit elkaar vallen van het dek aan te pakken was het volledig te verwijderen, het oppervlak schoon te maken en het te coaten met antislip dekverf.

Ik heb werk gezien waarbij de antislip op bepaalde plekken was gemaskeerd met witte details ertussen die er erg goed uitzagen. Er was met name een Oyster ketch die we zagen die er heel mooi uitzag.

De kosten waren laag: alleen de voorbereiding en de verf. Het probleem met die oplossing was dat het teak deel uitmaakte van Elisabeth en dat ze zonder dat dek niet de klassieke uitstraling zou behouden die mede de reden was dat we haar kochten. Julia, mijn vrouw, was bijzonder tegen deze oplossing en dus was het terug naar de tekentafel.

De oplossing: Flexiteek

In de tijd dat ik verschillende opties bekeek voor het vervangen van het dek. Ik was op de hoogte van het aanbod van kunstmatige teak op de markt. We hadden verschillende monsters bekeken, waarvan sommige er goed uitzagen en andere niet.

Ik deed wat navraag en vroeg wat offertes aan en zag dat als er een geschikt materiaal beschikbaar was, het project tegen redelijke kosten kon worden voltooid. Helaas zagen de meeste, zo niet alle materialen die we zagen er een beetje kunstmatig uit.

Ook hadden we genoeg slordig werk gezien met 'nep' teak om ons zorgen te maken over het krijgen van een fatsoenlijk werk - ik had mensen het zelf zien doen en het was erg lastig om het goed te krijgen.

Na een paar jaar waren we eigenlijk nog geen stap verder en hadden we veel onderzoek gedaan, uren besteed aan telefoongesprekken en zoeken op internet.

Mensen onder druk zetten met drank om informatie los te krijgen begon ook duur te worden. Een vriend die schipper is op een trawler vertelde me ooit dat de beste manier om een probleem op een boot op te lossen is om er geld tegenaan te gooien totdat het verdwijnt.

Het leek erop dat we door de zure appel heen moesten bijten en moesten proberen veel meer geld te vinden. Maar soms komen antwoorden op moeilijke problemen zomaar uit het niets tevoorschijn.

We waren op weg naar de rituele zondagbarbecue in Yacht Port Cartagena, volgeladen met Tupperware-doosjes en flessen wijn, toen we een grote Lagoon Cat zagen met een gloednieuw dek van een materiaal dat Flexiteek heet.

We stopten om de klus te beoordelen en beschouwden onszelf inmiddels als experts op het gebied van dekken. Nadat we onze situatie aan de eigenaar hadden uitgelegd, nodigden ze ons uit aan boord om het nader te bekijken.

Toen ik vroeg wat hij van het werk vond, zei hij: "Ik vind het perfect, en ik ben erg kieskeurig. Dat hoort er natuurlijk bij als Duitser!"

Julia en ik waren het erover eens dat Flexiteek het eerste kunstmatige teak was dat we hadden gezien waarvan de kleur er natuurlijk uitzag en de afwerking perfect was. We gingen verder naar de barbecue met contactgegevens in een achterzak en genoeg stof tot nadenken.

Er werd gebeld en het bleek dat het bedrijf, Yacht-Tek Ltd, een vestiging in de buurt had in Torrevieja, evenals in het Verenigd Koninkrijk.

We regelden dat de eigenaar van het bedrijf, Simon Clarke, naar de Elisabeth kwam kijken en ons wat Flexiteek-voorbeelden en informatie gaf, plus een idee van wat erbij kwam kijken, de kosten van de klus en het tijdschema.

We hebben een hele dag met hem doorgebracht om het dek en alle toebehoren te bekijken, foto's te nemen en veel op te meten. Tegen het einde van de dag werd het plan voor het Flexiteek-project duidelijk. De taken werden geschetst, data werden genoteerd en handen werden geschud.

Na een paar dagen werd een volledige offerte opgestuurd en we hadden al snel een overeenkomst. Voor het werk dat was geschetst, moest eerst het dek worden opgemeten en moesten er patronen van de teak delen worden gemaakt die naar de werkplaats in het Verenigd Koninkrijk werden gestuurd om in panelen te worden gemaakt.

Het dek zelf moest worden verwijderd en het oppervlak moest worden voorbereid voor het leggen van het nieuwe Flexiteek. Toen dit klaar was, werd het dek gelegd en gelast en werden de grotere delen ter plekke thermisch gelast.

Doe-het-zelf Flexiteek dekdelen

We besloten het oude dek zelf te verwijderen. Het klinkt alsof het een makkelijke klus is om het dek van een jacht te halen, maar dat is het niet. Het is keihard werken. Als je eenmaal begonnen bent, kun je niet meer terug!

Er zijn valkuilen, lastige stukjes, soms een onaangename verrassing en veel werk. We hebben allebei veel ervaring met dit soort klussen, dus we wisten wat ons te wachten stond.

Allereerst moest worden afgesproken welk beslag op zijn plaats moest blijven. En welke moeten worden verwijderd (de meeste!). Dan koop je een set kniebeschermers, een paar brede beitels en oogbescherming en ga je aan de slag.

We gebruikten voor het grootste deel beitels en een multitool om rond de achtergebleven fittingen te snijden. Er is geen gemakkelijke of snelle manier.

Beslag dat werd opgenomen, werd methodisch gelabeld en in zakken gedaan, en luiken werden gemaskeerd om schade te voorkomen.

Elisabeth is gebouwd in 1977, toen er veel lijm en veel schroeven werden gebruikt. Dat betekent veel schrapen nadat het hout is verwijderd om de lijm eraf te krijgen. Dan zijn er nog zo'n 2500 schroeven die moeten worden losgedraaid en waarvan de gaten moeten worden gevuld met epoxyplamuur.

Je moet een beetje uithoudingsvermogen hebben voor dit werk. Het is veeleisend. We hebben zes weken op volle toeren gewerkt. Sommige delen gingen heel gemakkelijk, maar veel delen waren als nieuw en het kostte tijd en geduld om ze eraf te krijgen.

Na het plamuren moet het hele dek worden geschuurd en ingezand. In dit stadium moet het vlekkeloos zijn, een perfect oppervlak voor de nieuwe lijm is essentieel.

Simon liet er geen twijfel over bestaan welke afwerking hij wilde. Normaal gesproken zou hij het dek zelf strippen omdat er later fouten in het dek kunnen komen als het niet goed wordt gedaan.

De mallen worden gecontroleerd terwijl het dek is verwijderd en opgestuurd om te worden vergeleken met het nieuwe dek in de fabriek. Als alles klaar is, worden de dekken in de Flexiteek-fabriek verpakt en naar de boot gestuurd. Een paar dagen later lagen ze er al.

Omdat we een ligplaats langszij hadden gehuurd, was het vrij eenvoudig om de werkruimte te organiseren. Vooral omdat er zo min mogelijk gelopen moest worden, omdat verontreiniging of kleine steentjes die op het dek terechtkomen voor problemen zorgen.

Alles moest vlak worden gelegd en een beetje zon krijgen om het Flexiteek op te warmen. Dit 'ontspant' het en haalt eventuele vervorming eruit.

Het leggen van Flexiteek is magisch. Grote planken worden aan boord gebracht, bijgesneden en vervolgens op lijm gerold.

Plotseling ligt er een perfect stuk dek. Een paar minuten eerder was er alleen grijze en bekraste gelcoat te zien. Binnen een paar dagen was het grootste deel van de Flexiteek weg. Maar als de grote stukken eenmaal op hun plaats zitten, zijn er kleinere en lastigere stukken om aan te brengen.

Uiteindelijk moet al het kitwerk worden gedaan en moeten luiken, dekverlichting, blokken en beslag opnieuw worden aangebracht. Het is een zeer vakkundig werkje om de gaten te verplaatsen waar de bouten voor granny bars en dergelijke terug moesten.

Het hele Flexiteek-dek wordt vervolgens geschuurd om de afwerking te verbeteren. Ik had besloten om de matgrijze platen rond de kettingplaten van de tuigage en de dekverlichting opnieuw te laten maken in roestvrij staal. Dit bleek een geweldige beslissing te zijn, want ze glinsterden in de zon en gaven het dek een heel mooi aanzien.

Eindelijk brak de dag aan waarop er meer gereedschap terug in de truck ging dan eruit, de laatste schuurbeurten waren gedaan en de laatste hulpstukken waren gevonden en vastgeschroefd. We stonden allemaal op het ponton en bewonderden het voltooide werk.

De kosten van het hele dek bedroegen 17.000 euro, alles bij elkaar. Ik kan dat niet echt uitsplitsen, want het was een all-in offerte voor 22 vierkante meter.

Het was alsof we een nieuwe boot hadden gekocht. Het nieuwe Flexiteek maakte een ongelooflijk verschil, het gaf de boot een mooier uiterlijk en maakte haar benijdenswaardig mooi. Het was een klus waar ik met een trots gevoel naar zat te staren.

Ons oordeel over Flexiteek

Zes maanden en 3500 mijl later is het Flexiteek-dek nog net zo goed als op de dag dat het werd gelegd. Ik ben er erg blij mee. Het onderhoud is eenvoudig, het is veel gemakkelijker te wassen en de elektrische sproeier is niet langer uit den boze.

Het oude dek lekte bruine vlekken uit langs de zijkant van de boot, wat nu niet meer gebeurt. Omdat het dekoppervlak perfect is, laten schoenen die aan land zijn geweest voetafdrukken achter, maar deze zijn er gemakkelijk af te halen.

Ja, Flexiteek wordt heet in de zon, maar dat deed het teak ook, en in tegenstelling tot echt teak veegt rode wijn er gewoon af zonder vlekken. Alle bedenkingen die ik had bij kunstmatig teak zijn nu verdwenen. Elisabeth ziet er bijzonder goed uit en ik denk dat we de juiste route hebben gekozen.

Ik ben er vrij zeker van dat dit type materiaal de standaard zal worden bij vervanging en nieuwbouw. De teak teruggeven aan de orang-oetans.

Meer informatie over Flexiteek